Рака цякла ціха і спакойна. Была яна вельмі доўгай і старой. Цякла яна праз палі, лясы і аднойчы сустрэлася з гарой. Стала рэчка перад гарой і не можа цеч далей. І стала яна вымаваць у гары сябе дарогу каб цеч далей. Алеж гара не паддаецца. Гара гэта вельмі старая, ў ёй золата і срэбра захоўваецца і не можа рака размыць яго. І тагда каля гары сабралося вельмі многа вады. Выйшла рачулка з сваіх берагоў і абагнала гору
