Қазақстан жерінде жүннен әртүрлі бұйымдар тоқу ерте заманнан белгілі болған. Алтай жеріндегі археологиялық қазба жұмыстары кезінде табылған тоқыма бұйымдар осыны дәлелдейді. Белгілі ғалымдар М. П. Грязнов пен С.В. Киселев сол заттардың сыртына салынған өрнектер қазіргі алтайлықтар мен қазақтардың, тяньшандық қырғыздардың оюларына өте жақындығын атап көрсеткен.
Коллекция тоқыма өнерінің Қазақстанда дамуы мен қалыптасуын, жер-жерге таралу аймағын толығынан көрсетіп, жасалу уақытының ХIХ ғасырдың соңы мен 1980-шы жылдар аралығы екенін айғақтап отыр.
Қазақ халқы түкті кілемді жоғары бағалаған. Экспонаттар жинау мақсатымен жүргізілген экспедиция кезіндегі ғылыми жұмыстардың нәтижесінде мұражай қызметкерлеріне Қазақстанның барлық жерінде түкті кілем тоқу ХХ ғасырдың 30-шы жылдарына дейін сақталып келгені мәлім болды. Қазақтың белгілі ғалымы Әлкей Марғұланның «Қазақтың халық қолөнері» атты кітабында бұрынғы кездегі түкті кілемнің бірнеше түрінің болғандығын айтады. Олар: орта ғасырлардан бері ақсүйектердің еншісі болып келген – орда кілем, көлемі өте үлкен – қалы кілем, тығыз тоқылған – масаты кілем, сүттей аппақ – ақ кілемдер мен қоңырқай түсті немесе сұрғылт түсті кілемдердің болғанын баяндайды. Түкті кілемдер тігінен қойылған өрмектерде тоқылады.
1) Относительная частота попаданий 32/40 = 4/5 = 0,8
2) Вероятность бракованной детали 75/500 = 3/20 = 0,15
3) Он соберет 200*0,85 = 170 кочанов капусты.
4) Опоздали 40 из 300, не опоздали 300-40 = 260 из 300
Вероятность, что ученик не опоздал как минимум 260/300 = 13/15.
Если были ученики, которые опаздывали не один раз, то вероятность, что случайный ученик не опоздал, ещё больше.
Например, если все 40 раз опоздал один ученик, то не опоздали остальные 299.
5) Не более 2 очков - это 1 или 2 очка. Это 33 + 57 = 90 раз.
Частота этого события 90/300 = 3/10 = 0,3.
6) Если даже взять два самых больших числа меньше 10, то есть 9 и 9, все равно сумма будет 18 < 20. Вероятность равна 0.
