Неўзабаве дарога прывяла мяне да азярца. вада ў азярцы празрыстая ,як сляза. нават відаць ,як на дне яго ляжаць шэрыя дробныя каменьчыкі. над азярцом я ўбачыў чайку. раптам яна застыла на адным месцы. потым часта замахала крыламі і каменем кінулася ў азярцо. праз хвіліну чайка выскачыла з-пад вады. у дзюбе птушка трымала невялікую рыбку. назоўнікі ў апошніх двух сказах, якія з'яўляюцца дзейнікамі:
