20. Прачытайце тэкст. Вызначце склон прыметнікаў. Дапі- шыце іх канчаткі.
Падарожнікі ідуць лясной
сцяжынкай. Паабапал
звіліст цаt сцежкі расце малада зялёная траўка.
Яна ўся ўсыпана празрысты расой. Сцяжынка закан-
чваецца на светла
палянцы. Там цвітуць ландышы.
Паветра напоўніў іх духмянкпах. Падарожнікі спы-
няюцца і моўчкі радуюцца лясні прыгажосці.
21. Прачытайце. Вызначце склон прыметнікаў.
1) Ранн вясною ў лесе з'явіліся пралескі. 2) Але-
нка любіць ранн вясну. 3) Падарожнікі перабраліся
цераз шырок раку. 4) Дзеці любаваліся шырок.
ракою. 5) У нядзелю ўнукі зноў убачаць любім бабу-
Лю. 6) Дзеці пойдуць у парк з любім бабуляю.
Дапішыце патрэбныя канчаткі прыметнікаў. Падкрэсліце
словы, у якіх магчымы варыянты канчаткаў.
Да-
нікі
кі.​

1)Вось і наступіла восень - самая яркая пара года. Яна размалявала ўсе вакол у свае любімыя колеру. Цяпер на вуліцах горада стаяць жоўтыя, чырвоныя і аранжавыя дрэвы. Прыгажуня-осень адорвае ўсіх прахалодай.На вуліцы ўжо не так горача, як улетку. Дні становяцца карацей і халадней.

Восень - лепшы час для прагулак па парку ці лесе. Усе вакол мільгае фарбамі! Пад нагамі весела шастаюць лісце.Восень дорыць нам свой плён і радуе апошнімі цёплымі праменьчыкамі. Вось-вось пачнецца час дажджоў. Фарбы сыдуць з вуліц. Пачнуцца шэрыя будні са золь і брудам. Але і ў гэтым ёсць свая рамантыка. Вось якая розная чараўніца восень.

2)Я думаю, што ўсе людзі любяць хадзіць у заапарк. Самы лепшы час для паходу ў заапарк - гэта вясна. Надвор'е варта выдатная, на вуліцы не горача і не холадна.Паход у заапарк выклікае ў мяне буру станоўчых эмоцый. Мы звычайна збіраемся з маімі лепшымі сябрамі, купляем корм, каб папесціць жывёл і адпраўляемся разглядаць выдатных жывёл. Лепш за ўсё збірацца раніцай і ўвесь дзень прысвяціць прагулцы па заапарку.Мы абавязкова бярэм з сабой фотаапарат, каб захаваць самыя цікавыя і смешныя моманты.

У мяне, каля вокна стаіць дрэва -- бяроза. Яна вельмі прыгожая, и вяликая, з вялікімі галяніма. Дрэва патанае ў галінах. Асабліва гэта відаць летам і вясной. Яно ўсё зялёнае, і вельмі цяжка ўбачыць галіны.
Дрэва гэта старое, але, яно расце амаль са мною разам. Я помятаю яго з маленства, калі дрэва таксама было эшчэ маленькім. Кара яго ужо
парэпалася і абламаўся. Але яно ўсё ройна прыгожае.
Зараз, бяроза дастае да маіх вокан. Я заўсюды назіраю за ёй. Дрэву было вельмі цяжка перажываць першыя зімы, але зараз яно вялікае. Убачыв яго, можна сказаць, што яно перажыло шмат цяжкасцяў.
У зімку дрэва ўся пакрываецца снега. Гэта таксама прыгожа бачыць. Восенью, яно ўсё пакрыта разнакаляровымі лісцямі. Гэта вельмі прыгожа! Асабліва, калі яны зрываюцца з сваіх галін і плаўна падаюць ўніз.
Я люблю гэта дрэва. Я люблю назіраць за ім.