46. расстаўце знакі прыпынку і прапушчаныя літары ў дадзеным тэксце.( згарэла помпа на калгаснай вадакачц.. стаміўшысяшукаць вад.. што глыбока хавалася ў нетрах зямных. ( вад.. ў калонках і людзі ў роспачы кінуліся да студняў. зразумела трэба ( жыць гадаваць жывёл.. варыць есці сабе. без вад.. няма жыцця. успомнілі людзі пра студні а тых у вёс.. аказалася кот наплакаў. (іла ўсім вадзіц.. і павялі людзі між сабою войны. паўспаміналі хто і калі які калодзеж капаў за чыім плотам ён стаіць хто вядро навязваў хто калі чысціў дно альбо латаў зруб. ( дасюль пачалося ў вёсц.. мацнейшыя праганялі слабейшых ад студняў не давалі ім узяць вад.. навешвалі на зрубы надзейныя пудовыя замкі каб толькі сусед вад.. (ў. вадзіца стала каменем каменем спатыкнення сутыкнула лбамі суседзяў пасеяла варожасць паміж сваякамі. здаралася нават што гаспадар убачыўшы ля студні суседа ці не дай бог каго з прышлых і асабліва слабейшага бег напярэймы выліваў яго вёдры хоць сабе і на зямлю.пудовыя замкі навесілі людзі і на душы свае і ўжо баяліся хадзіць па вад.. а цікралі яе па начах а ці ўдзень прасілі як міласціі толькі старая студня ( што такое замок. была яна (. капалі яе даўно мо з паўвека таму для школы капалі глыбокую на дзевяць метровых кольцаў. удалае выбралі месца, акуратна склалі кольцы спрытная атрымалася студня і дагэтуль ( такога нават самага засушлівага лета каб тут не пялёхалася сцюдзёная ажно зводзіла сківіцы крынічная вадзіца. студня заўсёды ганарылася сваёй вад.. радавалася што яе старую шанавала і помніла ўся вёска. і нават цяпер калі вада ( набягаць і чвэрткі вядзерца ( было зачэрпнуць студня ўсё роўна радая была кожнаму хто прыходзіў да яе пакланіцца. ​

Публицистический стиль используется в таких жанрах: статья, очерк, репортаж, фельетон, интервью, памфлет, ораторская речь.
Цель: сообщать информацию, призывать к действию, воздействовать на массовое сознание.
Публицистический стиль служит для воздействия на людей с газет, журналов, афиши, телевидение. Этот стиль характеризуется наличием общественно-политической лексики, логичностью, эмоциональностью, оценочностью, призывностью. 
С публицистического стиля можно передать то, что нельзя передать другими стилями речи.

Для таго, каб у небе ўзнікла Вясёлка, патрэбныя сонца і вада. Сонечнае святло праламляецца і адлюстроўваецца ў кропельках дажджу або туману, пранізлівых вадзяную смугу, мяняе траекторыю. А так як кропелькі па-рознаму адхіляюць сонечнае святло, і атрымліваецца рознакаляровая вясёлка. Возьмем, да прыкладу, першы колер вясёлкі-чырвоны, і апошні, фіялетавы. Слабей за ўсё адхіляецца чырвоны-на 137°30', а мацней за ўсё фіялетавы — на 139°20'. У выніку белы свет раскладаецца на спектр, на сем колераў вясёлкі. І вы, стоячы спіной да сонца, бачыце ў нябеснай сіні прыгожае рознакаляровае свячэнне, якое зыходзіць з прасторы па канцэнтрычных акружнасцяў-дугам.

Каму пашанцуе, можа ўбачыць двайную, перавернутую або нават кальцавую вясёлку. Апошнія дзве-гэта ўжо з'явы трохі іншага працэсу-праламленне святла ў крышталях лёду, безуважлівага ў атмасферы, і ставяцца да гало. Для ўзнікнення ў небе перавернутай вясёлкі, аднаго з відаў гало, неабходныя спецыфічныя ўмовы надвор'я, характэрныя для Паўночнага і Паўднёвага палюсоў. Такая дуга "рагамі ўверх" утвараецца за кошт праламлення святла, які праходзіць праз ільдзінкі тонкай заслоны аблокаў на вышыні 7-8 тысяч метраў. Колеру ў перавернутай вясёлцы размяшчаюцца таксама наадварот: фіялетавы уверсе, а чырвоны — унізе.

Убачыць "нармальную" вясёлку можна пры высокай вільготнасці паветра, звычайна адразу пасля дажджу або падчас яго. Адукацыя яе звязана з двума аптычнымі з'явамі: дыфракцыі-адхіленнем прамяня святла ад першапачатковага напрамкі пры пераходзе ў сераду з іншай шчыльнасцю, і дысперсіяй-раскладаннем святла на часткі ў спектр-з-за рознага кута адхіленні светлавых хваляў рознай даўжыні.

Вынік гэтых праламленняў - да назіральніка святло вяртаецца ў выглядзе рознакаляровых палос. Такая Вясёлка называецца першаснай, і чырвоны колер размяшчаецца на вонкавым боку яе дугі, а фіялетавы — знізу.

Кожны бачыць сваю вясёлку. Справа ў тым, што святло, адлюстраваны ад дажджавых кропель, адлюстроўваецца ад іншых кропель з зусім рознага кута для кожнага з нас. Два чалавекі не могуць адначасова знаходзіцца ў адным і тым жа месцы, значыць, яны не могуць бачыць адну і тую ж вясёлку. Больш таго, нават кожны наш вока бачыць іншую вясёлку.

Объяснение: